Voor sommigen een opluchting, voor anderen misschien een tegenvaller (dat halfvolle glas, weet je). Er schijnt research te zijn gedaan naar de mate waarin we ons eigen geluk kunnen beïnvloeden. Wat blijkt?
50% van ons vermogen tot geluk is genetisch bepaald.
10% ligt in de omstandigheden.
40% is het gevolg van onze bewuste acties.
Veertig procent (plus nog een paar procent invloed op de omstandigheden) als we uit onze luie 'het-zit-in-mijn-genen-ik-ben-nu-eenmaal-zo' stoel komen. Ik doe het ervoor!
En dan te bedenken dat er nog veel meer is om naar te streven dan geluksgevoel. Toewijding, zingeving, groei, kunst, ik noem er maar een paar.
woensdag 9 februari 2011
woensdag 26 januari 2011
Wat belangrijk is
... en met alle liefde voor het trainers- en coachvak, alle passie voor de resultaten die ik neer wil zetten, andere mensen helpen het verschil te leren maken, met alle belangrijke beslissingen en acties die dit jaar nodig zijn ..., is er dan toch zo'n gebeurtenis waardoor je alles, zonder er over na te hoeven denken, even stilzet. Toen mijn schoonvader anderhalve week geleden overleed, en we alleen nog maar bezig waren met er voor elkaar en onszelf te zijn, en hem een waardig afscheid te geven.
Prioriteiten gaan verder dan alleen het werk, daar werd ik me de afgelopen dagen weer even bewust van.
Prioriteiten gaan verder dan alleen het werk, daar werd ik me de afgelopen dagen weer even bewust van.
donderdag 13 januari 2011
Helden
In mijn oktober-nieuwsbrief van vorig jaar (zie hier om die te lezen) had ik het over mensen die zich niet door belemmeringen laten leiden, maar gewoon gaan doen wat ze belangrijk vinden. Een kleurenblinde snooker-biljarter, een admiraal met zeeziekte. Ik zag laatst nog een waanzinnig inspirerend voorbeeld.
Hij heet Thomas Quasthoff en hij is een van de geweldigste klassieke zangers van dit moment. Hij is ook geboren met zware handicaps als gevolg van het medicijn Softenon. Hij is een meter twintig lang en heeft nauwelijks ontwikkelde armen, wat de muziekopleiding ooit reden vond om hem te weigeren: ze wilden dat hun leerlingen ook piano konden spelen.
Nu is hij wereldberoemd. Als je hem dit lied uit Schubert's Winterreise hoort zingen snap je wel waarom.
En alsof dat nog niet genoeg is, is hij de laatste jaren zeer overtuigend jazz-improvisaties aan het zingen (schrik niet, het geluid staat wat harder). Dit geestige clipje met Bobby McFerrin is ook zeer de moeite waard.
Hartverwarmend!
Hij heet Thomas Quasthoff en hij is een van de geweldigste klassieke zangers van dit moment. Hij is ook geboren met zware handicaps als gevolg van het medicijn Softenon. Hij is een meter twintig lang en heeft nauwelijks ontwikkelde armen, wat de muziekopleiding ooit reden vond om hem te weigeren: ze wilden dat hun leerlingen ook piano konden spelen.
Nu is hij wereldberoemd. Als je hem dit lied uit Schubert's Winterreise hoort zingen snap je wel waarom.
En alsof dat nog niet genoeg is, is hij de laatste jaren zeer overtuigend jazz-improvisaties aan het zingen (schrik niet, het geluid staat wat harder). Dit geestige clipje met Bobby McFerrin is ook zeer de moeite waard.
Hartverwarmend!
dinsdag 4 januari 2011
'Als herboren'
Het nieuwe jaar is voor mij in ieder geval met veel goede energie begonnen. Terwijl die energie er eind vorig jaar niet echt was. Wat heb ik dan gedaan? Heb ik me laten inspireren door een goedgebekte motivational speaker? Of gebrainstormd en een prachtige visie ontwikkeld? Heb ik misschien in de week tussen Kerst en Oudjaar een rebirthing-sessie gehad? :-)
Ik zal u vertellen wat ik heb gedaan.
Niets.
Helemaal niets. Geen familiebijeenkomsten met Kerst, Oud-en-Nieuw met zijn tweeën op de bank. Een absoluut minimum aan internet. Het werk even volledig vergeten. Geen zakelijke mail verstuurd of beantwoord. LinkedIn niet aangeraakt.
Het was heerlijk. Ik snapte opeens weer waarom mensen af en toe in retraite gaan, of zich in een klooster opsluiten. Weg van de vermoeiende, keuzebelemmerende informatie-tsunami.
Moet ik vaker doen!
Ik zal u vertellen wat ik heb gedaan.
Niets.
Helemaal niets. Geen familiebijeenkomsten met Kerst, Oud-en-Nieuw met zijn tweeën op de bank. Een absoluut minimum aan internet. Het werk even volledig vergeten. Geen zakelijke mail verstuurd of beantwoord. LinkedIn niet aangeraakt.
Het was heerlijk. Ik snapte opeens weer waarom mensen af en toe in retraite gaan, of zich in een klooster opsluiten. Weg van de vermoeiende, keuzebelemmerende informatie-tsunami.
Moet ik vaker doen!
vrijdag 24 december 2010
Kerstgedachten
Marcel Fuchs, training en coaching gaat Kerst en Oud en Nieuw vieren.
Ik ben er trots op dat ik er in dit jaar echt voor gekozen heb om mijn eigen verhaal te gaan brengen. Dat ik merk dat dit verhaal van een vaag idee steeds duidelijker is geworden en dat het mensen aanspreekt.
Ik ben enorm dankbaar voor alle reacties, de morele steun, de gezelligheid, de complimenten, de kritische geluiden, het meedenken, van vrienden, klanten, relaties.
En ik ben heel benieuwd naar de ervaringen van anderen in 2010.
Waar ben jij trots op, of dankbaar voor?
Waar geloof jij echt in?
Ik wens iedereen mooie feestdagen en een fijn 2011.
Ik ben er trots op dat ik er in dit jaar echt voor gekozen heb om mijn eigen verhaal te gaan brengen. Dat ik merk dat dit verhaal van een vaag idee steeds duidelijker is geworden en dat het mensen aanspreekt.
Ik ben enorm dankbaar voor alle reacties, de morele steun, de gezelligheid, de complimenten, de kritische geluiden, het meedenken, van vrienden, klanten, relaties.
En ik ben heel benieuwd naar de ervaringen van anderen in 2010.
Waar ben jij trots op, of dankbaar voor?
Waar geloof jij echt in?
Ik wens iedereen mooie feestdagen en een fijn 2011.
maandag 13 december 2010
Rara, wie ben ik?
De naam waarmee mensen in een bepaalde tijd worden aangeduid door media, politici (en ook door henzelf) zegt veel over het mensbeeld van die tijd.
In de Romeinse tijd zei men 'Romanus' (Romein), ofwel: ik ben een trots en plichtsgetrouw lid van een hard en machtig volk.
Tijdens de Franse revolutie: 'Citoyen' (burger), ofwel: ik ben een gelijke in een tijd zonder klassenverschillen.
Onder de communistische regimes: 'Kameraad', ofwel: ik strijd met anderen voor de goede zaak.
En wat zijn wij nu in Nederland?
Op politiek gevoelige momenten wordt 'de kiezer' zo vaak gebruikt dat het gaat klinken als: ik ben een rood potlood op pootjes.
Maar het meest populair is het wel om mensen uit te schelden voor 'de consument'. Dat zou dus mijn reden van bestaan zijn: ik consumeer. Nieuwe auto's, nieuwe onbegrijpelijke financiële producten, geluk in poedervorm, we zitten kennelijk te wachten tot iemand het voor ons produceert, en zodra dat gebeurt bestaat onze bijdrage eruit dat we er met zijn allen tegelijk voor naar de winkel hollen.
Ik zie het toch liever anders. Wanneer staat de nieuwe generatie op die dat passieve label nu eens afwerpt? Die weer beseft dat ze naast individu ook deel van een gemeenschap zijn? Die dingen van waarde aan de wereld toe gaat voegen? 'Bijdrager', dat zou wel een mooie aanspreekvorm zijn.
In de Romeinse tijd zei men 'Romanus' (Romein), ofwel: ik ben een trots en plichtsgetrouw lid van een hard en machtig volk.
Tijdens de Franse revolutie: 'Citoyen' (burger), ofwel: ik ben een gelijke in een tijd zonder klassenverschillen.
Onder de communistische regimes: 'Kameraad', ofwel: ik strijd met anderen voor de goede zaak.
En wat zijn wij nu in Nederland?
Op politiek gevoelige momenten wordt 'de kiezer' zo vaak gebruikt dat het gaat klinken als: ik ben een rood potlood op pootjes.
Maar het meest populair is het wel om mensen uit te schelden voor 'de consument'. Dat zou dus mijn reden van bestaan zijn: ik consumeer. Nieuwe auto's, nieuwe onbegrijpelijke financiële producten, geluk in poedervorm, we zitten kennelijk te wachten tot iemand het voor ons produceert, en zodra dat gebeurt bestaat onze bijdrage eruit dat we er met zijn allen tegelijk voor naar de winkel hollen.
Ik zie het toch liever anders. Wanneer staat de nieuwe generatie op die dat passieve label nu eens afwerpt? Die weer beseft dat ze naast individu ook deel van een gemeenschap zijn? Die dingen van waarde aan de wereld toe gaat voegen? 'Bijdrager', dat zou wel een mooie aanspreekvorm zijn.
woensdag 1 december 2010
Leiderschap: een geweldige video
Hij werd laatst zelfs bij De Wereld Draait Door genoemd: een van mijn favoriete sites, TED (www.ted.com). Korte video's van maximaal twintig minuten door bekende en soms iets minder bekende mensen die echt iets belangrijks te vertellen hebben.
En een van mijn absolute favorieten op TED is deze: de Israëlische dirigent Itay Talgam spreekt over leiderschap aan de hand van briljante muziekfragmenten. Inclusief de onvergetelijke Carlos Kleiber. Kijken!
En een van mijn absolute favorieten op TED is deze: de Israëlische dirigent Itay Talgam spreekt over leiderschap aan de hand van briljante muziekfragmenten. Inclusief de onvergetelijke Carlos Kleiber. Kijken!
Abonneren op:
Reacties (Atom)
