Sinterklaas

Vreemdste TV-moment van vorige week: de reacties nadat Johan Nijenhuis in DWDD bezwaar maakte tegen de moordlustige Sinterklaas-poster van Dick Maas. Kern van zijn betoog: ik wil niet dat mijn kinderen daar in de openbare ruimte mee geconfronteerd worden.
De beer was los: Nijenhuis werd neergezet als een niet serieus te nemen figuur uit de jaren ’50. Wat een kul, moet kunnen, maar verder ben je best een aardige jongen hoor, Johan.
Misschien een mediastorm in een glas water, maar volgens mij gaat het over meer. De hang naar jaren-'50-knusheid kom je vaker tegen: de tijd waarin we gezamenlijk de schouders eronder zetten, en er nog geen veiligheidsproblemen en wachtrijen in de zorg waren. De populariteit van Pim Fortuijn dreef er mede op, en ook in Wilders’ verhalen over Henk en Ingrid, het ‘afspraak is afspraak’ van het kabinet, en de gezamenlijkheidsgedachte van de linkse partijen tref je het aan.
Nijenhuis geeft stem aan een behoefte van veel mensen: een leefomgeving waarin je niet iedere avond je kinderen hoeft te troosten om wat ze buiten zijn tegengekomen. En tegelijkertijd blijkt uit de reacties hoe we hartstochtelijk hangen aan alles wat dat knusse gevoel juist bedreigt. Zoals het vermeende recht op kwetsen en beledigen, de focus op het eigenbelang, en uithollen van de rol van de vertrouwde overheidsdienders.
We willen het zoet van toen, maar niet het zuur. Dat is een van de grote paradoxen van deze tijd.

Op de dag dat het nieuwe kabinet aantrad ...

... worstelde ik me de trein uit tegen een stroom mensen die zich, met de blik omlaag achter hun voorganger aan, al naar binnen wurmden.
... mocht ik eerst twee fietsen wegslepen die bijna boven op de mijne waren geplaatst, terwijl vijftig meter verderop meer dan genoeg vrije rekken waren.
... mocht ik bijna de stoep op voor een jongetje dat in een Mercedes pontificaal aan de verkeerde kant van de weg reed.
... trof ik een stapel lege plastic etensverpakkingen aan op het elektriciteitskastje naast mijn voordeur.
... vroeg ik me af wat nu werkelijk de issues zijn waar 'de burger' last van heeft ... en wie daar nou iets aan moet doen.

Nieuwe voeding voor de blog.

Al een tijd sinds de laatste post. Dat gaat veranderen. De komende weken gaan hier meer dingen verschijnen. Kleine dingen die me zijn opgevallen. Of die gewoon vermakelijk zijn.

Als zelfstandige in economisch zwaar weer denk ik een enkele keer: waar ben ik aan begonnen? Dan is het goed om af en toe iets relativerends te zien.

"So you thought your job was tough!?"
http://www.youtube.com/watch?v=V4IFYWkmwfk

All the best, Marcel

Opleiding afgerond!

Een belangrijke mijlpaal! Deze maand heb ik mijn 3-jarige opleiding bij Phoenix Opleidingen in Utrecht afgerond. Een fantastische opleiding, die me als mens meer rust en stevigheid heeft gegeven, en als trainer/coach de mogelijkheid om nog meer persoonsgericht te kunnen begeleiden. Een absolute aanrader, ook al omdat het programma aandacht besteedt aan hoofd, hart én handen.

3e nieuwsbrief juni 2010

De derde nieuwsbrief is uit. Over echt kiezen voor wat je wilt. Hoe je dat doet, en vooral over manieren waarop je het jezelf daarbij moeilijk kunt maken. (Je kan je nog steeds aanmelden via www.marcelfuchs.nl/contact.htm).
Ik ben er trots op.

2e nieuwsbrief april 2010

Vandaag mijn tweede nieuwsbrief verstuurd! Met een artikel waarin ik vraagtekens zet bij het idee dat 'creatief' en out-of-the-box denken de manier is om betere resultaten te creëren. En ideeën en tips geef wat je dan wel kan doen.
Als je hem hebt gelezen, dan ben ik benieuwd naar je reactie. Als je hem nog niet ontvangt: via www.marcelfuchs.nl/contact.htm kan je je aanmelden.

Start van mijn weblog!

Mijn eerste bericht op mijn eigen blog. Leuk om dit ook te doen!
Ik wil op deze blog graag dingen vertellen over wat ik zelf doe, over wat me raakt of aanspreekt, en over mijn bedrijf 'Marcel Fuchs, training en coaching' (www.marcelfuchs.nl). En lezers graag uitnodigen tot reacties, bijvoorbeeld op mijn nieuwsbrieven.
Ik hoop op veel mooie blog-ontmoetingen.