Marcel Fuchs, training en coaching gaat Kerst en Oud en Nieuw vieren.
Ik ben er trots op dat ik er in dit jaar echt voor gekozen heb om mijn eigen verhaal te gaan brengen. Dat ik merk dat dit verhaal van een vaag idee steeds duidelijker is geworden en dat het mensen aanspreekt.
Ik ben enorm dankbaar voor alle reacties, de morele steun, de gezelligheid, de complimenten, de kritische geluiden, het meedenken, van vrienden, klanten, relaties.
En ik ben heel benieuwd naar de ervaringen van anderen in 2010.
Waar ben jij trots op, of dankbaar voor?
Waar geloof jij echt in?
Ik wens iedereen mooie feestdagen en een fijn 2011.
vrijdag 24 december 2010
maandag 13 december 2010
Rara, wie ben ik?
De naam waarmee mensen in een bepaalde tijd worden aangeduid door media, politici (en ook door henzelf) zegt veel over het mensbeeld van die tijd.
In de Romeinse tijd zei men 'Romanus' (Romein), ofwel: ik ben een trots en plichtsgetrouw lid van een hard en machtig volk.
Tijdens de Franse revolutie: 'Citoyen' (burger), ofwel: ik ben een gelijke in een tijd zonder klassenverschillen.
Onder de communistische regimes: 'Kameraad', ofwel: ik strijd met anderen voor de goede zaak.
En wat zijn wij nu in Nederland?
Op politiek gevoelige momenten wordt 'de kiezer' zo vaak gebruikt dat het gaat klinken als: ik ben een rood potlood op pootjes.
Maar het meest populair is het wel om mensen uit te schelden voor 'de consument'. Dat zou dus mijn reden van bestaan zijn: ik consumeer. Nieuwe auto's, nieuwe onbegrijpelijke financiële producten, geluk in poedervorm, we zitten kennelijk te wachten tot iemand het voor ons produceert, en zodra dat gebeurt bestaat onze bijdrage eruit dat we er met zijn allen tegelijk voor naar de winkel hollen.
Ik zie het toch liever anders. Wanneer staat de nieuwe generatie op die dat passieve label nu eens afwerpt? Die weer beseft dat ze naast individu ook deel van een gemeenschap zijn? Die dingen van waarde aan de wereld toe gaat voegen? 'Bijdrager', dat zou wel een mooie aanspreekvorm zijn.
In de Romeinse tijd zei men 'Romanus' (Romein), ofwel: ik ben een trots en plichtsgetrouw lid van een hard en machtig volk.
Tijdens de Franse revolutie: 'Citoyen' (burger), ofwel: ik ben een gelijke in een tijd zonder klassenverschillen.
Onder de communistische regimes: 'Kameraad', ofwel: ik strijd met anderen voor de goede zaak.
En wat zijn wij nu in Nederland?
Op politiek gevoelige momenten wordt 'de kiezer' zo vaak gebruikt dat het gaat klinken als: ik ben een rood potlood op pootjes.
Maar het meest populair is het wel om mensen uit te schelden voor 'de consument'. Dat zou dus mijn reden van bestaan zijn: ik consumeer. Nieuwe auto's, nieuwe onbegrijpelijke financiële producten, geluk in poedervorm, we zitten kennelijk te wachten tot iemand het voor ons produceert, en zodra dat gebeurt bestaat onze bijdrage eruit dat we er met zijn allen tegelijk voor naar de winkel hollen.
Ik zie het toch liever anders. Wanneer staat de nieuwe generatie op die dat passieve label nu eens afwerpt? Die weer beseft dat ze naast individu ook deel van een gemeenschap zijn? Die dingen van waarde aan de wereld toe gaat voegen? 'Bijdrager', dat zou wel een mooie aanspreekvorm zijn.
woensdag 1 december 2010
Leiderschap: een geweldige video
Hij werd laatst zelfs bij De Wereld Draait Door genoemd: een van mijn favoriete sites, TED (www.ted.com). Korte video's van maximaal twintig minuten door bekende en soms iets minder bekende mensen die echt iets belangrijks te vertellen hebben.
En een van mijn absolute favorieten op TED is deze: de Israëlische dirigent Itay Talgam spreekt over leiderschap aan de hand van briljante muziekfragmenten. Inclusief de onvergetelijke Carlos Kleiber. Kijken!
En een van mijn absolute favorieten op TED is deze: de Israëlische dirigent Itay Talgam spreekt over leiderschap aan de hand van briljante muziekfragmenten. Inclusief de onvergetelijke Carlos Kleiber. Kijken!
donderdag 25 november 2010
Alles van waarde ...
De bezuinigingen op cultuur deden weer een aardige discussie oplaaien. Moet de kunst zijn eigen broek ophouden? Met andere woorden: is alleen iets wat geld opbrengt waardevol? Of had Lucebert gelijk toen hij zei dat de waarde juist zit in weerloze dingen?
Een kennis van me en collega-ondernemer schreef ooit een wandelgids, zonder hoop op omzet, gewoon omdat hij het leuk vond. Hij zei dat de meest waardevolle dingen in zijn leven de dingen waren die geen geld opbrachten.
Volgens een oud-hoogleraar die ik ooit interviewde hadden Peters en Waterman in 'In search of excellence' gepleit om professionals 10 procent van hun tijd te laten besteden aan 'bootlegging', het lekker knutselen aan dingen waar niet op gestuurd wordt. Daar kwam innovatie uit voort. Ik heb de oorspronkelijke tekst nog niet kunnen vinden, maar ik vond het een interessante gedachte. Misschien is kunst die geen geld opbrengt ook wel zo'n vorm van innovatie.
Ik schrijf in ieder geval op dit moment een literaire verhalenbundel. Twaalf verhalen waarvan er nu negen af zijn. Kost veel tijd en gaat waarschijnlijk weinig geld opbrengen. Maar ik vind het waardevol. Ik heb deze maand twee van de verhalen naar een tijdschrift gestuurd. Omdat ik ze graag in druk zie, en ze graag aan anderen laat lezen. Ik hou je op de hoogte!
Een kennis van me en collega-ondernemer schreef ooit een wandelgids, zonder hoop op omzet, gewoon omdat hij het leuk vond. Hij zei dat de meest waardevolle dingen in zijn leven de dingen waren die geen geld opbrachten.
Volgens een oud-hoogleraar die ik ooit interviewde hadden Peters en Waterman in 'In search of excellence' gepleit om professionals 10 procent van hun tijd te laten besteden aan 'bootlegging', het lekker knutselen aan dingen waar niet op gestuurd wordt. Daar kwam innovatie uit voort. Ik heb de oorspronkelijke tekst nog niet kunnen vinden, maar ik vond het een interessante gedachte. Misschien is kunst die geen geld opbrengt ook wel zo'n vorm van innovatie.
Ik schrijf in ieder geval op dit moment een literaire verhalenbundel. Twaalf verhalen waarvan er nu negen af zijn. Kost veel tijd en gaat waarschijnlijk weinig geld opbrengen. Maar ik vind het waardevol. Ik heb deze maand twee van de verhalen naar een tijdschrift gestuurd. Omdat ik ze graag in druk zie, en ze graag aan anderen laat lezen. Ik hou je op de hoogte!
maandag 15 november 2010
Grazende schapen en doelen met oogkleppen
De NRC verwees dit weekeind naar een interessant idee van de ecoloog Garrett Hardin dat hij al in 1968 publiceerde in Science. Het heet de 'Tragedy of the commons' (tragedie van de gemeenschappelijke weide).
Op een gemeenschappelijke weide grazen schapen van tien verschillende boeren. Iedere boer wil zo veel mogelijk verdienen. Als hij een extra schaap koopt heeft dat twee effecten:
1) De boer kan meer melk en wol verkopen. Dat is een voordeel voor de boer.
2) Het schaap graast, en dus komt er per schaap minder gras beschikbaar (met uiteindelijk het risico van overbegrazing). Dat is een nadeel voor alle tien boeren samen.
Het voordeel komt volledig ten bate van de boer, en het nadeel deelt hij met de andere negen boeren. Omdat zijn voordeel groter is dan het ééntiende deel van de kosten (en hij weet dat de anderen net zo denken), zal iedere boer geneigd zijn om een extra schaap te kopen (voordat de ander dat doet). Uiteindelijk zullen de totale, gezamenlijk gedragen kosten van een schaap vele malen groter uitpakken dan de opbrengst van de eigenaar, en zal het land zelfs te gronde gaan.
(Zie ook op Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Tragedie_van_de_meent)
Het is een verhaal dat vaak gebruikt wordt om iets te zeggen over de effecten van markteconomie, en als argument voor regulering.
Maar bovenal zegt het voor mijn gevoel iets over de noodzaak tot samenwerken, en over hoe belangrijk het is om je eigen doelen te zien in het grotere kader. Wat NLP nogal verwarrend de 'ecologie' van een doel noemt: de effecten (en niet alleen qua milieu) op jezelf en de omgeving.
Daarom is het zo belangrijk om de verbanden en oorzaak-gevolg-relaties in een systeem (zoals een organisatie) te kunnen zien. En als je voor een doel kiest ook bewust voor de consequenties te kiezen.
Op een gemeenschappelijke weide grazen schapen van tien verschillende boeren. Iedere boer wil zo veel mogelijk verdienen. Als hij een extra schaap koopt heeft dat twee effecten:
1) De boer kan meer melk en wol verkopen. Dat is een voordeel voor de boer.
2) Het schaap graast, en dus komt er per schaap minder gras beschikbaar (met uiteindelijk het risico van overbegrazing). Dat is een nadeel voor alle tien boeren samen.
Het voordeel komt volledig ten bate van de boer, en het nadeel deelt hij met de andere negen boeren. Omdat zijn voordeel groter is dan het ééntiende deel van de kosten (en hij weet dat de anderen net zo denken), zal iedere boer geneigd zijn om een extra schaap te kopen (voordat de ander dat doet). Uiteindelijk zullen de totale, gezamenlijk gedragen kosten van een schaap vele malen groter uitpakken dan de opbrengst van de eigenaar, en zal het land zelfs te gronde gaan.
(Zie ook op Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Tragedie_van_de_meent)
Het is een verhaal dat vaak gebruikt wordt om iets te zeggen over de effecten van markteconomie, en als argument voor regulering.
Maar bovenal zegt het voor mijn gevoel iets over de noodzaak tot samenwerken, en over hoe belangrijk het is om je eigen doelen te zien in het grotere kader. Wat NLP nogal verwarrend de 'ecologie' van een doel noemt: de effecten (en niet alleen qua milieu) op jezelf en de omgeving.
Daarom is het zo belangrijk om de verbanden en oorzaak-gevolg-relaties in een systeem (zoals een organisatie) te kunnen zien. En als je voor een doel kiest ook bewust voor de consequenties te kiezen.
woensdag 10 november 2010
Hoe word ik geen rat (en daarom juist heel effectief)
Mooi boek gelezen: 'Macht en politiek handelen in organisaties' van Martin Hetebrij. Over middelen om besluitvorming te beinvloeden. Waar anderen (ik denk bv. aan Joep Schrijvers) als het gaat om macht en invloed altijd een beetje gniffelig worden, gaat Martin Hetebrij er zeer terecht van uit dat macht, net als communicatie, effectief én respecteerbaar kan worden ingezet (en dat dat op de lange duur ook beter is). Hoe je macht kunt uitoefenen, anderen inschakelen, en je invloed vergroten.
Met heldere voorbeelden uit de praktijk. Aanrader!
Met heldere voorbeelden uit de praktijk. Aanrader!
maandag 1 november 2010
4e nieuwsbrief en de 'Law of Attraction'
Zoals ik in mijn vierde nieuwsbrief al aangaf ben ik geen fan van al te laks geloof in de 'Law of Attraction', het idee dat positieve gedachten automatisch positieve resultaten oproepen (en dat ten grondslag ligt aan boeken als 'The Secret' en 'Think and grow rich'). Dit fragment van de komische motivational speaker Vinny Verelli geeft aardig aan hoe mensen zichzelf hiermee kunnen misleiden.
Have fun!
Have fun!
Abonneren op:
Reacties (Atom)
