Leiden en volgen

Ik dans al een paar jaar Argentijnse tango bij Cuartito Azul in Rotterdam (tip: ook gaan doen!)

Behalve dat het er prachtig uitziet, en heerlijk is om te doen, leert Argentijnse tango je ook een heleboel over jezelf, over concentratie, balans, niet te veel denken, en meerdere dingen tegelijk met je lichaam doen.

En over leiden en volgen. De dans is namelijk, in tegenstelling tot veel 'ballroom'-dansen, volledig geïmproviseerd. Geen enkele figuur gaat automatisch, op ieder moment moet je als leider duidelijk maken wat je intentie is, als volger die intentie omzetten in een elegante beweging, en als leider weer inspelen op die beweging. Als dat goed loopt ontstaat een prachtige wisselwerking waarin ieder zijn eigen rol heeft.

Als trainer/coach denk je dan uiteraard aan andere vormen van interactie tussen mensen, en aan aansturing en omgaan met leiding. Ik heb al eens een tango-oefening gebruikt in een training voor teamleiders. Om gewoon eens fysiek te ervaren hoe het is om leiding te geven of te ontvangen. En dat dat niets te maken heeft met autoritair zijn, maar wel alles met duidelijke intentie.

Afijn, het mooiste is nog altijd om een goed tango-koppel aan het werk te zien. Je kunt hier kijken naar Hugo en Marieke van Cuartito Azul.

Aan de deur wordt niet verkocht

Ik ben er nog een beetje beduusd van.

Vijf minuten geleden:

Bel gaat, ik doe open.
Man in vlot pak, halflang haar tot over zijn oren. Type verkoper. Zwaait met kaartje.
"GoedemiddagwijzijnvandeNUONwiltuoverstappenofallesbijhetoudelaten?"
"Eh... ik wil alles bij het oude laten."
"Oké." En weg is-ie.

Afpoeieren was nog nooit zo makkelijk. Dat is prettig. Of de man zo zijn dagelijkse target haalt is de vraag. Maar misschien is dat voor de NUON op den duur wel beter.

American courage

Als ondernemer - of sowieso als iemand die de dingen niet alleen wil laten gebeuren zoals ze altijd gebeurd zijn - moet je wel eens spannende dingen doen. Dingen die, zoals trainers dat zo luchtig zeggen, 'buiten je comfortzone liggen':

- Jezelf nadrukkelijk op de kaart zetten als interessante leverancier.
- Voor een groep een 1-minutenpresentatie houden.
- Tijdens een netwerkgesprek inhaken op een 'koopsignaal'.
- Iemand bellen die je nog nooit eerder gesproken hebt.
- Iemand bellen die je al te lang niet gesproken hebt.

Ik begin zelf deze week met een nieuw marketingprogramma ('marketingoffensief' noemen ze dat geloof ik, maar ik ben nooit zo'n fan van dat soort oorlogszuchtige metaforen). Daarbij ga ik veel van dit soort dingen tegenkomen. Dat is spannend.

Gelukkig biedt het boek dat ik hierbij onder handbereik houd (Get Clients Now! van C.J. Hayden) niet alleen veel praktische tips en manieren om in beweging te komen, maar ook een aantal geruststellende wijsheden.

Daar ben ik wel dol op: wijsheden. Dan zeg ik graag dat ik het zelf ook al zo had bedacht, maar dat het fijn is om dat ook eens door iemand anders geformuleerd te zien. En in dit geval is dat ook wel zo. ;-) Sommige dingen weet je eigenlijk al voordat je ze zelf toepast.

Affijn, hier is een van de mooiste: "Courage is not the absence of fear. It is the ability to take action while feeling afraid."

De schoonheid van makkelijk

Sommige mensen vinden dingen mooier als ze met moeite tot stand zijn gekomen. Bij sommige muziek of schilderijen is inderdaad de moeite een indrukwekkend deel van het kunstwerk geworden. Zelfs aan de luchtigheid van Beethovens allerlaatste werken (http://www.youtube.com/watch?v=sP1UGtTHkOg) kun je horen dat die niet zomaar kwam aanwaaien, maar echt met moeite verworven is.

Toch overdrijven mensen volgens mij soms. De gretigheid waarmee iemand die om vier uur is opgestaan om een zonsopgang te zien, uitgebreid vertelt dat die zonsopgang toch echt veel mooier was dan de zonsondergang waar je die avond geen speciale moeite voor hoeft te doen, tja, je zult begrijpen, ik ben geen ochtendmens. Of de inspanning die mensen verrichten om naar plekken te gaan waar niemand anders komt (en, ja dat kan heel mooi zijn) terwijl ze de schoonheid vlak naast hun voordeur over het hoofd zien.

Vandaar deze foto's: van een wandeling onder de rook van Rotterdam, een paar minuten van het eindpunt van lijn 25 vandaan.

Relativeren

Ik ben nogal een perfectionist. Dat levert vaak goede resultaten op, maar ook best wel wat onnodige zweetdruppels. Ik maak me nog wel eens zorgen of wat ik doe wel goed genoeg is voor de mensen voor wie ik het doe.

Wat ik dan me vaak herinner is die Engelsman die ik ooit in het Nederlands een presentatie hoorde geven. Vooral zijn opening:

"Eerst ik moet verontskuldigen voor de feit dat ik spreek niet zo goed Nederlands. Ik heb gekocht een boekje op Heathrow Airport: 'Hoe te leren Nederlands in anderhalf uur'. Maar helaas de flight was maar vijfenveertig minuten."

De zaal lag plat, het ijs was gebroken, en wat hij zelf misschien aan zenuwen had was waarschijnlijk ook verdwenen.

Den Haag van bovenaf

Een van de leuke dingen van zelf ondernemen is dat organisaties die netwerkbijeenkomsten organiseren vaak hun best doen om dat op bijzondere locaties te doen. Zoals gisteren de Open Coffee in Den Haag. Op de bovenste verdieping van de Haagse Toren. Snijdende wind, maar toch even naar buiten om mijn oude woonplaats van bovenaf te bekijken.

Het 2e gebod van Madelon

Afgelopen weekeind hebben we Madelon herdacht. Madelon, een goede vriendin van mijn vriendin, overleed op 7 januari na een lange periode van ziekte, behandeling, tijdelijk herstel, en opnieuw ziekte.

Op de rouwkaart stonden haar '10 geboden', die ze anderhalf jaar geleden opschreef. Wijze lessen van iemand die er niet meer is hebben vaak een extra lading, en deze zijn alle tien mooi, maar één ervan is me in het bijzonder bijgebleven, juist omdat hij een beetje tegen de draad in gaat:
"Leef klein en betekenisvol, niet groots en meeslepend."