De schoonheid van makkelijk

Sommige mensen vinden dingen mooier als ze met moeite tot stand zijn gekomen. Bij sommige muziek of schilderijen is inderdaad de moeite een indrukwekkend deel van het kunstwerk geworden. Zelfs aan de luchtigheid van Beethovens allerlaatste werken (http://www.youtube.com/watch?v=sP1UGtTHkOg) kun je horen dat die niet zomaar kwam aanwaaien, maar echt met moeite verworven is.

Toch overdrijven mensen volgens mij soms. De gretigheid waarmee iemand die om vier uur is opgestaan om een zonsopgang te zien, uitgebreid vertelt dat die zonsopgang toch echt veel mooier was dan de zonsondergang waar je die avond geen speciale moeite voor hoeft te doen, tja, je zult begrijpen, ik ben geen ochtendmens. Of de inspanning die mensen verrichten om naar plekken te gaan waar niemand anders komt (en, ja dat kan heel mooi zijn) terwijl ze de schoonheid vlak naast hun voordeur over het hoofd zien.

Vandaar deze foto's: van een wandeling onder de rook van Rotterdam, een paar minuten van het eindpunt van lijn 25 vandaan.

Relativeren

Ik ben nogal een perfectionist. Dat levert vaak goede resultaten op, maar ook best wel wat onnodige zweetdruppels. Ik maak me nog wel eens zorgen of wat ik doe wel goed genoeg is voor de mensen voor wie ik het doe.

Wat ik dan me vaak herinner is die Engelsman die ik ooit in het Nederlands een presentatie hoorde geven. Vooral zijn opening:

"Eerst ik moet verontskuldigen voor de feit dat ik spreek niet zo goed Nederlands. Ik heb gekocht een boekje op Heathrow Airport: 'Hoe te leren Nederlands in anderhalf uur'. Maar helaas de flight was maar vijfenveertig minuten."

De zaal lag plat, het ijs was gebroken, en wat hij zelf misschien aan zenuwen had was waarschijnlijk ook verdwenen.

Den Haag van bovenaf

Een van de leuke dingen van zelf ondernemen is dat organisaties die netwerkbijeenkomsten organiseren vaak hun best doen om dat op bijzondere locaties te doen. Zoals gisteren de Open Coffee in Den Haag. Op de bovenste verdieping van de Haagse Toren. Snijdende wind, maar toch even naar buiten om mijn oude woonplaats van bovenaf te bekijken.

Het 2e gebod van Madelon

Afgelopen weekeind hebben we Madelon herdacht. Madelon, een goede vriendin van mijn vriendin, overleed op 7 januari na een lange periode van ziekte, behandeling, tijdelijk herstel, en opnieuw ziekte.

Op de rouwkaart stonden haar '10 geboden', die ze anderhalf jaar geleden opschreef. Wijze lessen van iemand die er niet meer is hebben vaak een extra lading, en deze zijn alle tien mooi, maar één ervan is me in het bijzonder bijgebleven, juist omdat hij een beetje tegen de draad in gaat:
"Leef klein en betekenisvol, niet groots en meeslepend."

Het genot van taal

Een blog bijhouden kan veel werk zijn, of lijken. Vooral in tijden van grote drukte, zoals de afgelopen twee maanden.

Gelukkig zijn er veel dingen die ik zie en wil delen waar je helemaal niet zo lang over hoeft na te denken.
Als mens van taal kon ik deze foto toch niet laten lopen!

Golven en gezond verstand

Af en toe van afstand naar dingen kijken kan heel grappig zijn.

Soms denken we dat de wereld alleen maar uit vooruitgang bestaat. Dat alles wat nieuw is ook echt nieuw is, en innovatief en superbelangrijk.

Als we van afstand kijken zien we vaak dat wat een grote stijgende lijn lijkt, in feite deel is van een golvend op- en neerpatroon.

In de jaren negentig had iedereen het over 'core business'. Alles wat daar niet toe behoorde moest ge-outsourced, ofwel uitbesteed worden. Inmiddels weten we wat beter wat de nadelen van al dat uitbesteden is. Valt het woord 'core business' opeens een stuk minder. En is in-sourcen opeens weer een acceptabele optie geworden. Benieuwd hoe dat over tien jaar zal zijn.

Het meest opvallende voorbeeld van dergelijke golfpatronen vind ik wel de mode. De hopeloos on-coole corduroy broeken die ik (met het schaamrood op de kaken) mezelf op foto's uit de jaren 80 zie dragen zijn al weer een keer 'in' geweest. En het laatste wat me deze zomer opviel was dat de zonnebrilmodellen die mijn moeder zo'n dertig jaar geleden droeg inmiddels weer het toppunt van hippe chic zijn.

Het is altijd goed om de markt en de trends van het moment te kennen wanneer je als bedrijf iets opbouwt. Maar als je iets langdurigs wilt neerzetten is gezond verstand en een beetje op afstand kijken minstens net zo belangrijk.

Zicht op je bedrijf

Toen ik jaren geleden begon als ondernemer was dat best even zoeken. Ik deed veel kennis op, over administratie, belastingen, businessplannen en zo, maar het was lastig om die ook om te zetten in concrete stappen die me verder hielpen.

Een moment dat ik me uit die begintijd vooral herinner was toen een vriend me op een dag in de zomer vroeg: 'Hoe gaat het eigenlijk met je bedrijf?'

Mijn eerste reactie was om 'prima' te zeggen, want ik was een happy starter en blij om voor mezelf bezig te zijn.

Maar deze vriend was er een van het prettige soort waarvan je weet dat hij geen genoegen neemt met een net iets te enthousiast 'prima'. Dus dacht ik na. Over dat ik nu, halverwege het jaar, geen idee had of ik met mijn omzet op koers zat. Of ik wel de juiste wegen naar klanten bewandelde, niet alleen voor volgende week, maar ook voor volgend jaar.

En ik gaf het meest eerlijke antwoord dat in me opkwam: 'Ik heb geen flauw idee'. Ik ging zoeken naar de meest effectieve manier om dat wel te weten. En achteraf gezien was dat voor mij de start van serieus bezig gaan met ondernemen in plaats van het allemaal op me af laten komen.


Iedere ondernemer heeft het nodig om af en toe een goede vraag te krijgen, daarover na te denken, en dan aan de hand van net die goede tip een stap te zetten. Daarom verzorg ik op 27 oktober samen met Guido Makor in Rotterdam een Young Business Startup.
Om ondernemers die nu net beginnen die praktische steun te geven waar ik zelf best lang naar heb gezocht.